Chapter 17:

Wat is Torah Echt?

“Dit is een automatische vertaling. Als u ons wilt helpen deze te corrigeren, kunt u een e-mail sturen naar contact@nazareneisrael.org.”

Yahweh volgt een methodisch plan om de gevallen mensheid te herstellen. De eerste stap was het vinden van een man die zijn stem zou gehoorzamen en zijn familie zou redden van een overstroming. De volgende stap was het vinden van een man die bereid was zijn huis en zijn familie te verlaten en te verblijven in een land dat hij niet kende.

B’reisblad (Genesis) 12:1-3
1 Nu had Yahweh tegen Avram gezegd: “Ga weg uit je land, van je familie en van je vaders huis, naar een land dat ik je zal laten zien.
2 Ik zal u tot een groot volk maken; ik zal u zegenen en uw naam groot maken; en u zult een zegen zijn.
3 Ik zal hen zegenen die u zegenen, en ik zal hem vervloeken die u vervloekt; en in u zullen alle families van de aarde gezegend worden.

Avram’s nakomelingen gingen naar Egypte, waar ze werden geteisterd door de Farao; maar deze aandoening diende om hen te verenigen als een volk. Toen, nadat de nationale identiteit van Israël was gevormd, stuurde Jahweh Moshe (Mozes) om hen uit Egypte te leiden en hen een gecentraliseerde regering te geven. Ze waren dus een natie onder bestuur, ook al hadden ze slechts een belofte van een land om naar huis te bellen.

Naast een burgerlijk bestuur gaf Jahweh Israël een georganiseerd priesterschap om als hun geestelijk bestuur te dienen. Maar Israël realiseerde zich niet dat het doel was om de stem van Jahwe te horen en te gehoorzamen; dus net als Adam en Havva (Eva) die de stem van Jahwe voor hen ongehoorzaam waren geweest, moesten de Israëlieten uit het land van Jahwe worden gestuurd.
Efraïm ging in geestelijke gevangenschap in Assyrië, en Juda ging in geestelijke ballingschap in Babylon; en hoewel 10 procent van Juda terugkeerde naar het land Israël in de dagen van Ezra en Nehemia, hielden de rabbijnen hen in geestelijke onderdrukking met hun valse versie van de Torah.

De Messias de Prins werd gestuurd om deze chaos te verdrijven. Hij verklaarde de geestelijke oorlog tegen de rabbijnen voor het misleiden van zijn volk. Nadat hij de zalving van de Geest had ontvangen, vestigde hij een nieuw priesterschap op basis van de orde van Melchizedek, zodat zijn volk een zuiver leiderschap zou hebben als het tot de waarheid kwam.

Net zoals Avram zijn huis en het huis van zijn vader had verlaten, zouden Yeshua’s priesters ook hun huis en het huis van hun vader verlaten, en in elke natie op aarde gaan, om te landen die Jahweh hen door zijn Geest zou laten zien. Daar zouden ze nog meer discipelen maken om te dienen als een wereldwijd officierskorps van zijn geestelijk leger, en hen leren om alles te doen wat Yeshua hen had verteld.

Mattityahu (Mattheüs) 28:18-20
18 En Yeshua kwam en sprak tot hen en zei: “Alle autoriteit is mij gegeven in de hemel en op aarde.
19 “Ga daarom en maak discipelen van alle naties, ze onder te dompelen in Mijn naam*,
20 hen te leren om alle dingen te observeren die ik u heb bevolen; en lo, ik ben altijd bij jullie, zelfs tot het einde van de leeftijd.” Amein, ik weet niet wat ik moet doen.

[* Voor waarom we ons alleen onderdompelen in Yeshua’s naam, zie “ Alleen Onderdompeling in Yeshua’s Naam, ”In Nazarene Schriftstudies, Deel 3.]

Sommige mensen geloven dat het doel van ons geloof gewoon is om te leren over Yeshua. Dit is een vergissing. In feite is het doel van ons geloof om Yeshua’s bruid te worden – en een bruid wordt beschreven als een helper. Als we niet weten dat Yeshua als een krijgersprins op een missie is gestuurd om een geestelijk leger op te richten en hier op aarde een letterlijk koninkrijk te vestigen (met als doel de aarde te onderwerpen), dan kunnen we ons nooit realiseren hoe we Hem kunnen helpen, of hoe we Hem kunnen behagen. Al onze inspanningen zullen tevergeefs zijn.

Yeshua werd gestuurd om de spirituele oorlog naar de wereld te brengen en de spirituele gevangenen in elk land vrij te laten. Zoals het was in de dagen van Avraham, en zoals het was in de dagen van Moshe, zouden de discipelen een natie zijn zonder een fysiek land om thuis te noemen – en toch hadden ze nog steeds een of andere vorm van verenigd geestelijk bestuur nodig. Zonder een dergelijk verenigd geestelijk bestuur zou de beweging al snel leiderloos en gedesoriënteerd worden, wat hen een gemakkelijke prooi voor de vijand zou maken. Deze behoefte om zich te verenigen en te werken als één enkele strijdkracht is de reden waarom de spirituele tempel wordt beschreven als zijnde samen gebouwd op één enkel fundament van apostelen en profeten (die dienen als de kern van het leiderschap).

Efeze (Efeziërs) 2:19-22
19 Nu, daarom, zijn u niet langer vreemden en buitenlanders, maar medeburgers met de heiligen en leden van het huishouden van Elohim,
20 zijn gebouwd op het [single] fundament van de apostelen en profeten, Yeshua Messias Zelf is de belangrijkste hoeksteen,
21 waarin het hele gebouw, in elkaar gepast, uitgroeit tot [single] een aparte tempel in Jahweh,
22 waarin jullie ook samen worden gebouwd voor een woonplaats van Elohim in de Geest.

We zagen al hoe het katholicisme zich buiten het land Israël veel sneller verspreidde dan het nazarener geloof, aangezien het het eeuwige leven beloofde zonder de Torah van Mosje te hoeven behouden. Deze kwestie van wat het werkelijk betekent om “de Thora te bewaren” wordt vandaag de dag echter zeer verkeerd begrepen. Aangezien we de Thora niet kunnen “houden” tenzij we begrijpen wat het betekent, laten we dit onderwerp in detail onderzoeken.

Zoals we eerder zagen, wordt de term Thora vaak vertaald als wet, omdat de instructies van onze Schepper het gewicht van de wet dragen. Dit woord vertaalt zich echter direct als instructie. We zagen ook dat er drie afzonderlijke priesterschapen worden genoemd in de Torah van Moshe (de eerste vijf boeken van Mozes), en elk van hen heeft zijn eigen unieke set van bedieningsinstructies (torah):

  1. Het Melchizedekische priesterschap
  2. Het priesterschap van de eerstgeborene
  3. Het Levitisch priesterschap

In de Thora van Mosje zitten drie afzonderlijke werkende torots (meervoud van de Thora). Dat wil zeggen, als we de Torah van Moshe gehoorzamen, moeten we ofwel het Melchizedekische priesterschap (dat werkt volgens de Melchizedekische Torah), het priesterschap van de eerstgeborene (dat werkt volgens de Torah), of het Levitische priesterschap (dat werkt volgens de Levitische Torah) ondersteunen. Zolang we het actieve priesterschap ondersteunen (dat werkt volgens zijn eigen unieke set van instructies), dan gehoorzamen we de Torah van Moshe.

We moeten begrijpen dat de regels voor het opereren binnen het land Israël heel anders zijn dan de regels voor het opereren buiten het land Israël. In het land Israël zal het Levitisch priesterschap waarschijnlijk actief zijn, en de actieve torah zal ons oproepen om drie keer per jaar dierenoffers naar de tempel te brengen. Buiten het land Israël bestaat zo’n tempel echter niet, en daarom is het niet nodig om er bijeen te komen, aangezien onze primaire missie niet is om het gezin drie keer per jaar bijeen te brengen voor familiebijeenkomsten (d.w.z. feesten). Onze primaire missie is om het Goede Nieuws naar de verloren en verspreide kinderen van Avraham en Israël te brengen en hen samen te brengen als één in Jesjoea Messias.

In het laatste hoofdstuk zagen we hoe Yeshua naar Yochanan HaMatbil (Johannes de Immerser) ging om ritueel gereinigd te worden, zodat hij zijn zalving kon ontvangen als de koning en hogepriester van de orde van Melchizedek. Op dat moment ging de zalving over van de rabbinale orde naar Yeshua’s vernieuwde orde van Melchizedek. Wat we ons moeten realiseren is dat de instructies (torah) in die tijd ook veranderden, omdat Yeshua’s priesterschap een andere missie had dan de Levitische orde. Daarom vertelt Hebreeën 7:12 ons dat toen het priesterschap werd veranderd, er ook (noodgedwongen) een verandering was in de actieve taakstelling (Thora).

Ivrim (Hebreeën) 7:12
12 Voor het priesterschap dat veranderd wordt, is er noodgedwongen ook een verandering van de Thora.

De rabbijnen hebben veel verwarring veroorzaakt door de Torah van Moshe te definiëren als een checklist van 613 wetten. Dit laat het klinken alsof Jahweh Israël een checklist van 613 do’s en don’ts gaf, en zolang Israël geen van die 613 wetten overtrad, zouden ze automatisch deel uitmaken van Zijn bruid. Maar, zoals we eerder zagen, verdoezelen de rabbijnen de eis om de nog kleine spirituele stem van Jahweh te horen en te gehoorzamen (ten gunste van het onderwijzen van de mensen om hun meerderheidsopinie te gehoorzamen).

In tegenstelling tot wat de rabbijnen leren, roept “het houden van de Torah” niet op tot strikte gehoorzaamheid aan een vaste checklist van wetten. Eerder is “het houden van de Thora” een hartkwaal waarbij we gretig proberen onze man te behagen door zijn instructies op te volgen. Dit klinkt misschien als een mooi punt van onderscheid, maar het is cruciaal dat we het begrijpen.

Wanneer een bruid besluit om onder de dekmantel van haar man te komen, neemt ze een bewuste beslissing om hem te gehoorzamen. Als haar man haar vandaag één set instructies geeft, en hij geeft haar morgen een andere set instructies (misschien omdat de situatie verandert), dan houdt ze zich niet “aan zijn instructies” als ze erop staat om te doen wat hij gisteren zei te doen. Ze blijft liever alleen onder de dekmantel van haar man als ze zijn nieuwe instructies accepteert (vandaag).

Wanneer we ons aan Jahweh onderwerpen en Zijn bedekking aanvaarden, betekent dit dat we Zijn stem zullen gehoorzamen, zowel vandaag als morgen (ongeacht waar het naartoe leidt en ongeacht of onze instructies veranderen). Als we aandringen op het doen van wat Hij zei te doen in Egypte, maar geen nieuwe richting in de Sinaï accepteren, is dat niet het houden van de Torah.

Jahweh vertelde de Israëlieten om in het land te wonen dat Hij hen zou geven. Maar toen Juda ongehoorzaam was aan Jahweh, stuurde Jahweh een bericht door Jeremia dat ze naar Babylon zouden gaan, daar zouden wonen en daar kinderen zouden krijgen.

Yirmeyahu (Jeremiah) 29:4-7
4 “Aldus zegt Jahweh van de heerscharen, de Elohim van Israël, tot allen die zich gevangen hebben laten meevoeren, die ik van Jeruzalem naar Babylon heb laten meeslepen:
5 Bouw huizen en bewoon ze; plant tuinen en eet hun fruit.
6 Neem vrouwen en verwek zonen en dochters, en neem vrouwen voor uw zonen en geef uw dochters aan echtgenoten, zodat zij zonen en dochters kunnen baren, opdat gij daar vermeerderd en niet verminderd wordt.
7 En zoek de vrede van de stad, waar Ik u gevangen heb laten nemen, en bid tot Jahwe, want in haar vrede zult u vrede hebben.

Jahweh heeft Israël nooit verteld om de vrede van Babylon te zoeken in de eerste vijf boeken van Mosje – en toch was dit Zijn instructie (torah). Toch zijn sommige mensen zo saai en zo hardhorend dat ze weigeren te geloven dat Jahweh dit heeft gezegd, omdat het in strijd is met wat Jahweh in de eerste vijf boeken van Moshe heeft gezegd te doen. Ze kunnen niet verder lijken te komen dan het concept dat de eerste vijf boeken van Moshe slechts een verslag zijn van wat Jahweh tot Israël sprak in de wildernis – en dat wat Jahweh werkelijk wil is dat we te allen tijde aandachtig naar Zijn stem luisteren – want dat is wanneer we werkelijk onder Zijn bevel staan.

Wat verwarrend is, is dat sommige van de instructies die Jahweh op de berg Sinaï gaf, werden gegeven als permanente orders, en sommige niet. Als we bijvoorbeeld in het land wonen, wordt ons verteld dat we drie keer per jaar naar Jeruzalem moeten gaan. Deze permanente opdrachten gelden echter niet als we buiten het land Israël leven, of als we de stem van Jahweh horen die op een andere manier richting geeft. De instructies kunnen veranderen, afhankelijk van de situatie. Om te zien wat we daarmee bedoelen, laten we eens kijken naar het voorbeeld van de verkeerswetten, en de verkeersagent.

Vandaag de dag hebben we verkeersregels, maar als een verkeersagent ons tegen de normale verkeersstroom in stuurt, gehoorzamen we nog steeds de wet, zelfs als we de letter ervan overtreden. Dit is een perfecte analogie van hoe Yahweh’s Geest ons kan opdragen iets te doen wat tegen de normale set van staande orders ingaat. Zo gaf Jahweh Eliyahu (Elijah) het bevel om zich een jaar lang te verstoppen in de Wadi Qerith. Hoewel de Wadi Qerith zich in het land Israël bevindt, ging Eliyahu niet naar Jeruzalem voor de feesten (omdat hem werd verteld dat hij zich moest verstoppen).

Melachim Aleph (1 Koningen) 17:1-3
1 En Elia, de Tishbiet, van de inwoners van Gilead, zei tegen Achab: “Zoals Jahweh Elohim van Israël leeft, voor wie ik sta, zal er deze jaren geen dauw of regen zijn, behalve op mijn woord.
2 Toen kwam het woord van Jahweh tot hem, zeggende,
3 “Ga weg van hier en draai naar het oosten, en verberg je bij de beek Qerith, die in de Jordaan stroomt.”

Elk leger heeft vaste regels. U kunt bijvoorbeeld om 06:00 uur een doorlopende opdracht hebben om te verzamelen; maar als uw commandant zegt dat u iets anders moet doen, dan maakt u geen ruzie met hem. Bovendien, als je commandant besluit om je een compleet nieuwe en andere set van permanente opdrachten te geven omdat de oorlog zich in een nieuwe fase van de operaties bevindt, dan maak je geen ruzie – je gehoorzaamt alleen maar. Dit is wat er in de eerste eeuw is gebeurd.

Jahweh had het volk onder andere bevolen om drie keer per jaar naar Jeruzalem te komen, omdat hij wist dat het zou dienen als een gemeenschappelijke ervaring die het volk zou verenigen. Echter, nadat Yeshua kwam, was het niet langer tijd voor de mensen om zich te verzamelen rond een tempel. Yeshua was geen Leviet, en hij had geen gezag over een vernieuwd Levitisch priesterschap. Verder gingen de Levitische lijnen verloren, en Yeshua deed geen moeite om ze te herstellen. Bovendien heeft een Levitisch priesterschap een tempel nodig en zou er geen fysieke tempel zijn in de volgende fase van Yeshua’s geestelijke oorlogscampagne.

Een fysieke tempel helpt de mensen te leren dat ze de letter van de Thora moeten gehoorzamen (en dat het loon van de zonde de dood is). Een fysieke tempel kan echter slechts een beperkt geografisch gebied dienen, en nu was het tijd om naar alle volken te gaan, om discipelen in Jesjoea’s naam te maken en de verloren en verstrooide kinderen van Avraham en Israël uit de volken te verzamelen. Dit was een nieuwe en andere fase van de geestelijke oorlogscampagne, en het vroeg om een nieuwe en andere manier van organiseren. Hoe moeilijk het ook is om te begrijpen, het vraagt om een nieuwe en andere set van bedieningsinstructies (een nieuwe torah).

Net zoals het Levitisch priesterschap georganiseerd moest worden om als één enkel priesterschap met een maximale efficiëntie te kunnen werken, zo zouden Yeshua’s priesters georganiseerd moeten zijn om efficiënt te kunnen werken. Zo zouden dezelfde principes de orde van Melchizedek beheersen, zoals die in de hele geschiedenis van Israël hebben gegolden.

In het laatste hoofdstuk zagen we dat Elohim Israël zorgvuldig door een reeks leer- en groeistappen heeft geleid. Op het juiste moment heeft hij ze afzonderlijke ambten gegeven voor de koning, de priester en de profeet. Er is ook het kantoor van de gezalfde rechter, dat is een bijzondere combinatie van alle drie.

  1. De koning (fysiek leger)
  2. De priester (geestelijk leger)
  3. De profeet (communicatie met Jahweh)
  4. De gezalfde rechter (een combinatie van alle drie)

In Torah Overheid we leggen ook uit dat apostelen in principe gezalfde rechters zijn voor de tijden van het Vernieuwde Verbond (Nieuw Testament). Maar omdat er veel apostelen zijn, maar ze worden allemaal geacht samen te werken, moet er een middel zijn om orde te scheppen, zodat er eenheid en efficiëntie is. Dit systeem van orde wordt het vijfvoudige ministerie genoemd, en het is een discipline die alle vijfvoudige ministers moeten gehoorzamen.

In Efeziërs 2:19-22 wordt ons verteld dat Yeshua’s geestelijke tempel (d.w.z. zijn lichaam) gebouwd moet worden op één fundament van apostelen en profeten. Dit betekent dat ze allemaal moeten samenwerken, als onderdeel van dezelfde organisatie (en anders is er geen optie). Onafhankelijk opereren (zoals zoveel predikanten doen) is het breken van de Schrift.

Efeze (Efeziërs) 2:19-22
19 Nu, daarom, zijn u niet langer vreemden en buitenlanders, maar medeburgers met de heiligen en leden van het huishouden van Elohim,
20 zijn gebouwd op het [single] fundament van de apostelen en profeten, Yeshua Messias Zelf is de belangrijkste hoeksteen,
21 waarin het hele gebouw, in elkaar gepast, uitgroeit tot [one] een aparte tempel in Jahweh,
22 waarin jullie ook samen worden gebouwd voor een woonplaats van Elohim in de Geest.

Om het simpel te zeggen, er bestaat niet zoiets als een “Bijbelgelovige onafhankelijke vergadering” of een “Bijbelgelovige onafhankelijke predikant”. Efeziërs 2:19-22 vereist dat alle ambtsdragers samen op één enkel leerstellig fundament van apostelen en profeten opereren en anders is het vliegen in het aangezicht van Efeziërs 2:19-22.

Deze principes van organisatie en verenigd leiderschap zijn vandaag de dag net zo essentieel als in de tijd dat Jahweh Israël uit Egypte riep. Het is op grond van deze onveranderlijke principes dat Israël in staat is om als een verenigde strijdkracht te opereren. Het breken van deze principes is het breken van de lijm die Elohim’s leger bij elkaar houdt, en daarom is het zo verbazingwekkend dat zoveel ministers (die zeggen dat ze voor Jahweh werken) eigenlijk de agenda van Satan bevorderen door zelfstandig, als schurken, te opereren in plaats van in eenheid te opereren.

In het volgende hoofdstuk zullen we zien hoe de apostelen ook op dit verenigde fundament opereerden toen er in Handelingen 15 een kwestie van leerstelling ontstond.

If these works have blessed you in your walk with our Messiah Yeshua, please pray about partnering with His kingdom work. Thank you. Give