Chapter 3:

Uw Israëlitische erfgoed opeisen

This post is also available in: English Español Deutsch Indonesia Français Português

Na de regeringen van de Koningen David en Salomon, gebeurde er een tragische splitsing binnen de Natie Israel welke leidde tot de vorming van twee aparte Koninkrijken. De Natie Israel is sindsdien altijd verdeeld geweest, en enkel als we ons dat realiseren kunnen we de missie van de Messias begrijpen om het hele Israelitische volk in zijn geheel tot Hem terug te brengen.

Na de splitsing van de natie, werden de twee overblijvende stammen in het zuiden het koninkrijk Judah (of het huis Judah) genoemd, en zij zijn de spirituele (of misschien zelfs letterlijke) voorvaders van de Joden,.zoals we die vandaag kennen. Bovendien werden de tien stammen in het noorden het Huis van Israel genoemd (of het Huis van Efraïm), die later de “tien verloren stammen” genoemd werden.

Israël’s geschiedenis is lang en ingewikkeld, maar de splitsing kwam er voornamelijk omdat de kleinzoon van Koning David, Rehobeam, een hardvochtige tiran was. Toen de tien noordelijke stammen zagen dat hij niet van hen hield (en van plan was hen hardvochtig te bahandelen), beslisten ze dat het beter zou zijn voor hen, om zich af te scheuren van David’s kleinzoon en hun eigen koninkrijk in het noorden te stichten.

Melachim Aleph (1 Koningen) 12:16
16 “Toen de mensen beseften dat de koning het meende en weigerde naar hen te luisteren, begonnen zij te schreeuwen: “Weg met David en zijn familieleden. Laten we naar huis gaan. Laat Rehabeam maar koning zijn over zijn eigen familie.” En zo liet heel Israël hem in de steek, uitgezonderd de stam van Juda. De leden van die stam bleven trouw en aanvaardden Rehabeam als hun koning.”

Zoals we uitleggen in de Nazarene Israel studie, stamt America spiritueel (en misschien ook letterlijk) af van ditzelfde Huis van Israel (Efraïm). Daarom is het ook niet verwonderlijk dat, hetzelfde patroon volgend, de Amerikaanse kolonies rebelleerden tegen Koning George van Engeland, voor dezelfde redenen dat het Huis Israël rebelleerde tegen het Huis van David : ze werden belast maar niet geliefd.

Net zoals de Amerikaanse kolonies later een nieuwe regering oprichtten, zo richtten de noordelijke stammen van Israel (Ephraim) ook een nieuwe regering op onder een man, Jerobeam genaamd. Echter, Jerobeam wist dat indien de mensen 3 keer per jaar naar Jeruzalem zouden blijven gaan (zoals de Torah zegt) hun loyaliteit uiteindelijk naar hun oude koning Rehobeam (in het zuiden) zou terugkeren wat uiteindelijk zou leiden tot de ondergang en dood van Jerobeam.

Melachim Aleph (1 Koningen) 12:26-27
26 Jerobeam dacht: “Als ik niet voorzichtig ben, zal het volk weer een nakomeling van David als koning willen hebben.
27 Als zij naar Jeruzalem gaan om in de tempel te offeren, zal hun houding ten opzichte van koning Rehabeam snel verbeteren. Dan zullen zij mij doden en hem vragen koning te worden.”

Liever dan zijn volk te zien terugkeren naar Koning Rehabeam, nam Jerobeam een raadsheer en besloot een nieuwe religie op te richten. Dit nieuwe Samaritaanse geloof zou zich nog altijd richten op Yahweh maar zou toch verschillen in essentiële details.
Om de visuele oriëntatie van de mensen te plezieren, richtte hij idolen op (zichtbare objecten van aanbidding en religieuze iconen) in Dan en Beth-El, en verplaatste zo de locatie van aanbidding buiten Jeruzalem. Dit was een grote zonde.

Melachim Aleph (1 Koningen) 12:28-31
28 Na rijp beraad besloot hij om twee gouden beelden te laten maken in de vorm van een stierkalf. Daarop zei hij tegen het volk: ‘U bent nu vaak genoeg ter bedevaart naar Jeruzalem gegaan! Israël, dit is uw god die u uit Egypte heeft geleid.’
29 Het ene beeld liet hij in Betel plaatsen, en het andere in Dan,
30 waar het door de Israëlieten in optocht naartoe werd gebracht. Zo verviel het volk tot zonde.
31 Jerobeam liet tempels bouwen op de offerhoogten en stelde priesters aan die niet tot de nakomelingen van Levi behoorden, maar afkomstig waren uit alle groepen van de bevolking.

Jerobeam maakte ook priesters van hen die geen Levieten waren. Het is niet te verwonderen dat dit ook is wat de kerk deed honderden jaren later. zij creëerden een nieuw geloof gebaseerd op het oorspronkelijke (enkel de details wijzigend). In plaats van zich te focussen op een onzichtbare Schepper, aanbaden ze zichtbare symbolen (zoals kruisen, beelden en andere iconen.. Ze verplaatsten ook het centrum van het geloof van Jeruzalem naar Rome.

Jerobeam wijzigde ook de tijdstippen van de feesten. Hij bracht het Loofhuttenfeest van de zevende Hebreeuwse maand naar de achtste. Dit is een afbeelding van wat de kerk later zou doen, toen ze de Sabbat naar de zondag verplaatste, het Pasha naar Paas-zondag, en het Loofhuttenfeest naar Kerstmis (winterzonnewende). De kerk heeft mooi klinkende redenen om dit te doen, maar net zoals het gebeurde in de Hof van Eden, waren deze beslissingen in volledige tegenspraak met de Schriften. Of de kerk zich ervan van bewust is wat ze deden of niet, door te falen Yahweh te gehoorzamen, aanbidden ze de zon (oftewel Lucifer, de Lichtbrenger, Satan)

Yahweh zond profeten zoals Hosea en Elia om het noordelijke koninkrijk naar Hem terug te leiden, maar het was tevergeefs. Na ongeveer honderdvijftig jaar, liet Hij uiteindelijk toe dat de koning van Assyrië de noordelijke stammen wegvoerde in ballingschap, waarna ze vermengd werden met de heidenen. Zo verloren ze na verloop van tijd hun Israëlitische erfenis.

Melachim Bet (2 Koningen) 18:11-12
11 De Assyrische koning deporteerde de Israëlieten als ballingen naar Assyrië en plaatste hen in kolonies in de stad Halah aan de rivier de Habor in Gozan en in de steden van de Meden.
12 Dat kwam doordat zij hadden geweigerd naar Yahweh, hun God, te luisteren en te doen wat Hij van hen verlangde. In plaats daarvan hadden zij Zijn verbond verbroken en alle wetten overtreden die Mozes, de dienaar van Yahweh hun had gegeven.

Dit waren de gevangenen die Yeshua kwam bevrijden.

Luqa (Lukas) 4:18-19
18 De Geest van Yahweh is op mij. Hij heeft mij de opdracht en de kracht gegeven om arme mensen goed nieuws te brengen.
19 Hij heeft mij gestuurd om uit te roepen dat gevangenen zullen worden vrijgelaten, dat blinden zullen zien, dat onderdrukten zullen worden bevrijd en dat de tijd van Yahweh’s genade is aangebroken.”

Terwijl de Joden verwachtten dat de Messias hen van hun Romeinse onderdukkers zou bevrijden, zei Yeshua dat Hij enkel op deze eerste reis was gezonden om de verloren schapen van het noordelijke Huis van Israël bijeen te brengen.

Mattityahu (Mattheus) 15:24
Maar Hij antwoordde : “Ik ben enkel (op deze eerste reis) gezonden voor de verloren schapen van het Huis van Israël”

Toen de Assyriërs de noordelijke stammen in gevangenschap wegvoerden, stopten ze niet aan de grens. Ze vielen ook het zuidelijke koninkrijk van Juda binnen, en leden van alle twaalf stammen gingen in ballinschap.

Ya’akov (Jacobus) 1:1
Van: Jakobus, een dienaar van God en van de Meester Yeshua Messias. Aan: De twaalf stammen die over de hele wereld verstrooid zijn.

De meeste Christenen weten dat het Goede Nieuws in de eerste plaats aan de Joden moest gepredikt worden ; maar ze realiseren zich niet altijd dat er in de Hebreeuwse gedachte twee soorten heidenen zijn. Een “goy” is iemand die nooit deel heeft uitgemaakt van de natie Israël en en “ger” is iemand die ooit tot de natie Israël heeft behoord, maar van de natie vervreemd is geraakt (en nu dus een vreemdeling is). Het was aan deze vreemdelingen van de verloren tien stammen (die vroeger tot de natie Isaël behoorden) dat Petrus zijn epistels schreef.

Kepha Aleph (1 Petrus) 1:1
Van: Petrus, een apostel van Jeshua Messias. Aan: De vreemdelingen die verspreid in Pontus, Galatië, Cappadocië, Asia en Bithynië wonen.

Yeshua verwijst naar deze tien verloren stammen in de Parabel van de Verloren Zoon. Probeer dit te lezen met dien verstande dat het Huis van Juda de oudere broer is.

Luqa (Lukas) 15:11-32
11  Jeshua vertelde nog een gelijkenis. “Een man had twee zonen.
12  Op een dag zei de jongste: ‘Vader, ik wil mijn deel van de erfenis nu al hebben.’ De vader verdeelde zijn bezit tussen zijn twee zonen.
13  Een paar dagen later pakte de jongste zoon zijn bezittingen en ging op reis naar een ver land. Daar verbraste hij zijn hele hebben en houden.
14 Juist toen hij niets meer over had, werd het land getroffen door een vreselijke hongersnood.
15 Het zag er heel slecht voor hem uit. Hij wist een baantje te krijgen bij een boer en moest naar het land om op de varkens te passen.
16 Hij had zo’n honger dat hij graag wat van het varkensvoer had gegeten, maar dat mocht niet.
17  Eindelijk kwam hij tot bezinning en dacht bij zichzelf: ‘Bij mijn vader thuis hebben zelfs de knechts meer dan genoeg te eten. En kijk mij hier nu eens zitten! Ik sterf bijna van de honger.
18 Ik weet wat! Ik ga naar mijn vader en zal hem zeggen: ‘Vader, ik heb gezondigd tegen God en tegen u.
19 Ik ben het niet waard nog langer uw zoon genoemd te worden.
20 Wilt u mij aannemen als knecht?’ Zo ging hij op weg naar het huis van zijn vader. Die zag hem al in de verte aankomen en had erg met hem te doen. De man holde hem tegemoet, viel hem om de hals en kuste hem.
21 ‘Vader
22  Maar de vader liet hem niet eens uitspreken en zei tegen de knechten: ‘Vlug! Haal de mooiste kleren die we in huis hebben en geef hem die om aan te trekken. Geef hem een ring voor zijn vinger en een paar schoenen.
23 Slacht het kalf dat we hebben vetgemest. Wij gaan feestvieren.
24 Want mijn jongste zoon was dood en is weer levend geworden. Ik was hem kwijt en heb hem weer terug.’ En zij vierden feest.
25 Ondertussen was de oudste zoon op het land aan het werk. Toen hij thuiskwam, hoorde hij dansmuziek.
26 Hij riep een knecht en vroeg wat er aan de hand was.
27 ’Uw broer is terug
28 De oudste broer werd kwaad en wilde niet naar binnen gaan. Zijn vader kwam naar buiten en probeerde hem mee te krijgen.
29 Maar hij antwoordde: ‘Luister, vader! Al die jaren heb ik mij voor u uitgesloofd. Ik heb altijd gedaan wat u zei. Maar u hebt mij nog nooit een bokje gegeven om te slachten en feest te vieren met mijn vrienden.
30 Nu komt die zoon van u thuis; hij heeft eerst uw geld er bij de hoeren doorgejaagd en wat doet u? U slacht voor hem het beste kalf dat we hebben!’
31 ‘Maar jongen
32 Wij kunnen niet anders dan feestvieren. Het is je eigen broer. Hij was dood en is weer levend geworden. We waren hem kwijt en hebben hem nu terug.”

De naam Ephraim betekent “dubbel vruchtbaar”, maar heeft ook een tweede betekenis als “verloren”. Daarom gaat deze parabel van Yeshua over de tien verloren stammen.

In Nazarene Israel geven we nog veel meer details over hoe de Schriften ons vertellen dat we de tien verloren stammen van Israël (Ephraim) zijn, en hoe we teruggeroepen worden naar onze erfenis door het offer van Yeshua.

Op een dag zullen onze Joodse broeders en zusters ook opkijken naar Hem die ze doorboord hebben en ze zullen voor Hem verdriet hebben als iemand die rouwt om het verlies van een eerstgeborene.

Zechariah 12:10-11
10 Dan zal Ik de Geest van genade en van gebeden uitstorten over Davids vorstenhuis en de bevolking van Jeruzalem. En zij zullen Hem zien, Die zij hebben doorstoken, en over Hem rouwen als over een enig kind. Zij zullen bitter bedroefd zijn en over Hem rouwen als over hun oudste zoon.
11 Jeruzalem zal nog zwaarder in de rouw zijn dan na de dood van de gelovige koning Josia, die sneuvelde in het dal van Megiddo.

We beginnen reeds tekenen te zien dat Yahweh zich klaarmaakt om dit te laten gebeuren ; maar ondertussen vertelt Yeshua ons in Zijn parabel (hierboven) dat onze Joodse broeders en zusters niet blij zullen zijn met het idee dat wij zullen thuiskomen. Zij vinden dat wij niet waardig zijn. Juda heeft Yahweh’s Torah gedurende duizenden jaren bewaard, ondanks Christelijke vervolging, meerdere invasies, de Holocaust, en meer). Ze hebben geleden en zijn gestorven onder Christelijke handen voor het voorrecht de Torah te bewaren. Ze zijn bang dat de Nazarene Israel beweging een soort Christelijke truc is, en wijzen ons af op dit moment

In afwachting dat Yahweh Broeder Juda’s ogen opent, is het beste wat we kunnen doen, samenkomen met anderen in ons gebied. Samenkomsten hebben vele voordelen die niet onmiddellijk duidelijk zijn. We kunnen de Torah leren en Hebreeuws leren, en ons klaarmaken voor de dag dat Yahweh ons naar huis zal roepen. Het is plezierig en een rijkelijke ervaring van groei. Echter, in Handelingen 15:19-21 vertellen de apostelen ons, dat voordat we deel kunnen uitmaken van een samenkomst, we eerst akkoord moeten gaan ons te onthouden van vier spirituele gruwels :

  1. Afgoderij (wat geestelijk overspel is)
  2. Sexuele immoraliteit (Leviticus 18 en 20)
  3. Verstikt vlees (ref. Leviticus 11)
  4. Bloed (Genesis 9)

Ma’asei (Handelingen) 15:19-21
19 Daarom ben ik van mening dat we de heidenen die zich tot Elohim bekeren geen al te zware lasten moeten opleggen,
20 maar dat we hun moeten schrijven dat ze zich dienen te onthouden van wat door de afgodendienst bezoedeld is, van ontucht, van vlees waar nog bloed in zit en van het bloed zelf.
21 In haast elke stad wordt de wet van Mozes immers al sinds mensenheugenis verkondigd en op iedere sabbat in de synagogen voorgelezen.’

Van zodra we ons onthouden van deze vier gruwels, kunnen we binnengaan in de samenkomsten en meer leren. Echter, ons doel is niet alleen over de Torah te leren, maar ook dat we hetgeen we leren in praktijk brengen.

Mattityahu (Mattheus) 28:18-20
18 En Yeshua kwam en sprak tot hen, zeggende: “Alle autoriteit is Mij gegeven in de hemel en op aarde.
19 “Ga daarom en maak discipelen van alle naties, hen onderdompelend in Mijn naam *,
20 hen te leren alle dingen te observeren die ik u heb geboden; en zie, ik ben altijd bij je, zelfs tot het einde van het tijdperk. “Amein.

[* Voor waarom we alleen onderdompelen in de naam van Yeshua, zie “Onderdompeling alleen in de naam van Yeshua”, in Nazarene Scripture Studies, Volume 3.]

Zoals we uitleggen in Nazarene Israel, is het niet mogelijk de gehele Torah te houden zolang we in de verstrooiing leven. Echter Yahweh wil dat we zoveel we kunnen van de Torah houden…en met vreugde.

We hebben veel gesproken over het houden van de Torah. Maar laat het duidelijk zijn, het geloof is een spirituele wandeling en liefde is nog steeds het hart van de Torah. Het enige verschil is dat niet alles mag. De Bijbel verbiedt ons om te gaan met afgodendienaars of zij die sexueel immorele dingen doen. Bijvoorbeeld, wij mogen niet omgaan met degenen die scheiden van hun partner zonder dat die sexueel immorele dingen gedaan heeft (ref. Handelingen 15:19-20 en Mattheus 19:9). De Schrift laat ons ook niet toe te verbroederen met hen die bloed eten (zoals bloedworst) of Levitisch onrein vlees (zoals varken en zeevruchten, ref. Leviticus 11). Echter, aangezien ons geloof een spirituele wandeling is, dienen we deze vereisten in liefde uit te leggen.

Het is niet mogelijk te anticiperen of op elke vraag een antwoord te geven in een inleidend werk zoals dit. Als U verdere vragen heeft, ga dan aub naar de website www.nazareneisrael.org, waar U vele studies en leermateriaal zal vinden en ook een “fellowshipfinder”, een applicatie die U kan helpen gelovigen in uw woongebied te vinden.

Mensen blijven mensen, en vanwege de aard van de Nazarene Israel beweging kunnen we op het ogenblik niet de verantwoordelijkheid nemen voor anderen die U in de samenkomsten zou ontmoeten. U zal moeten bidden, nauwkeurig naar Zijn stem luisteren, en doen waartoe Hij U leidt.

Yochanan (Johannes) 15:4-8
4 Blijf dicht bij Mij, dan blijf Ik in u. Net zoals een rank alleen maar kan vrucht dragen als zij in de wijnstok blijft, kunt ook u alleen maar vruchtbaar leven als u in Mij blijft.
5  Ik ben de wijnstok en u bent de ranken. Als u dicht bij Mij blijft en Ik blijf in u, brengt u veel vrucht voort. Want zonder Mij kunt u niets doen.
6  Wie niet in Mij blijft, wordt weggegooid als een waardeloze rank en zal verdorren. Samen met andere dorre ranken wordt hij in het vuur gegooid en verbrand.
7  Maar als u één met Mij blijft en mijn woorden niet vergeet, kunt u vragen wat u wilt en het zal gebeuren.
8  Door veel vrucht te dragen, bewijst u mijn discipelen te zijn. Daardoor wordt mijn Vader grootgemaakt.

Email mij als U hulp nodig hebt, maar boven alles : denk eraan naar Zijn stem te luisteren, en dicht bij Hem te blijven. Het is enkel als we dicht bij Hem blijven en Zijn stem gehoorzamen, dat we Hem kunnen dienen.

Welkom bij Nazarene Israel, het geloof dat ooit aan de heiligen is geopenbaard. Moge YHWH U en uw familie zegenen en U vestigen in Zijn wegen.

Moge Hij onze harten naar Hem terugbrengen, en ons herstellen in het Land van onze voorvaders.

If these works have been a help to you and your walk with our Messiah, Yeshua, please consider donating. Give