Chapter 3:

Fase Drie: Oude Consumentatie

This post is also available in: English Español Deutsch Indonesia Français Português Italiano

“Dit is een automatische vertaling. Als u ons wilt helpen deze te corrigeren, kunt u een e-mail sturen naar contact@nazareneisrael.org.”

Het zou prachtig zijn als de joodse huwelijkstradities dezelfde waren als die in de tijd van de Patriarch of Yeshua, maar dat zijn ze niet. Eerder zijn de huwelijkstradities veranderd (en wel op een manier die niet goed is).

Hoewel er nog geen echte huwelijkstradities bestonden in de tijd van Avraham of de Patriarch, werden bepaalde rechtvaardige normen nageleefd, en die gelden vandaag de dag nog steeds voor ons. In dit hoofdstuk willen we leren over die rechtvaardige normen. Dit zal ons helpen om de huwelijkstradities van Yeshua’s tijd te begrijpen, waar we het in het volgende hoofdstuk over zullen hebben.

In het Begin: De Vader Kiest de Bruid

Eerder zagen we al dat gezinnen van oudsher samenleefden en dat kinderen normaal gesproken jong trouwden. Hierdoor raakte een vader intiem betrokken bij het selecteren van een bruid voor zijn zoon, in de hoop zijn zoon te helpen een succesvol huwelijk te sluiten.

Als we bereid zijn om het te ontvangen, wordt dit patroon in Genesis 2 vastgelegd. Yahweh Elohim zag dat het niet goed was voor de man (d.w.z. zijn “zoon”) om alleen te zijn. Daarom besloot de Vader hem te helpen een helper te vinden die vergelijkbaar (of corresponderend) is met hem, en hij deed daar veel tijd en moeite voor.

B’reisblad (Genesis) 2:18-24
18 En Jahweh Elohim zei: “Het is niet goed dat de mens alleen is; Ik zal hem een helper maken die vergelijkbaar is met hem.”
19 Uit de grond vormde Jahweh Elohim elk beest van het veld en elke vogel van de lucht, en bracht ze naar Adam om te zien hoe hij ze zou noemen. En hoe Adam elk levend wezen ook noemde, dat was zijn naam.
20 Zo gaf Adam namen aan al het vee, aan de vogels van de lucht, en aan elk beest van het veld. Maar voor Adam is er geen helper gevonden die vergelijkbaar is met hem.
21 En de HEERE Elohim deed een diepe slaap op Adam vallen, en hij sliep; en Hij nam een van zijn ribben en sloot het vlees op zijn plaats.
21 En de HEERE Elohim deed een diepe slaap op Adam vallen, en hij sliep; en Hij nam een van zijn ribben en sloot het vlees op zijn plaats.
22 Toen maakte Hij de rib die Jahweh Elohim van de mens had genomen tot een vrouw, en bracht haar bij de man.
23 En Adam zei: “Dit is nu botten van mijn botten en vlees van mijn vlees, ze zal Vrouw heten, omdat ze uit de mens is gehaald.”
24 Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en tot zijn vrouw worden verbonden, en zij zullen één vlees worden.

Hoewel het ondenkbaar lijkt, is wat hier niet wordt gezegd, dat Adam in ieder geval hypothetisch gezien de vrouw die zijn Vader voor hem meebracht, had kunnen weigeren, omdat in een zaak die zo persoonlijk is als het huwelijk, zowel de bruidegom als de bruid een vetorecht hebben.

Natuurlijk maakt Jahweh Elohim geen fouten, en Adam herkende het feit dat de bruid die zijn Vader hem had gebracht een perfecte match was, en dus stemde hij in met die match en realiseerde hij zich dat ze perfect bij hem paste. Wat we hier echter moeten zien is dat, hoewel het eerste huwelijk van de mensheid is geregeld, het niet is alsof de zoon niets te zeggen heeft. Hij had eerder de keuze om de bruid die hij meegebracht was te accepteren of af te wijzen. Alleen wordt het niet opgenomen, omdat hij het heeft goedgekeurd.

Sommige jonge mannen willen misschien het idee verwerpen om hun vaders te betrekken bij hun huwelijksplannen, maar merk op hoe rechtvaardig Avraham hetzelfde patroon volgde toen hij zijn dienaar Eliezer stuurde om een bruid te nemen voor zijn zoon Yitzhaq.

B’reisblad (Genesis) 24:2-4
2 Zo zei Abraham tegen de oudste knecht van zijn huis, die regeerde over alles wat hij had: ‘Alstublieft, leg uw hand onder mijn dij,
3 en ik zal u laten zweren bij Jahwe, de Elohim van de hemel en de Elohim van de aarde, dat u geen vrouw zult nemen voor mijn zoon van de dochters van de Kanaänieten, onder wie ik woon;
4 maar je zult naar mijn land en mijn familie gaan en een vrouw nemen voor mijn zoon Yitzhaq.”

Als we bereid zijn om het te ontvangen, is het patroon dat een vader al zijn ervaring en middelen gebruikt om zijn zoon te helpen de beste bruid te krijgen die hij kan, zelfs zijn schat in de zoektocht te steken.

B’reisblad (Genesis) 24:10
10 Toen nam de knecht tien van zijn meesterkamelen en vertrok, want alle goederen van zijn meester waren in zijn hand. En hij stond op en ging naar Mesopotamië, naar de stad Nahor.

Ancient Consummation: Kakh: Verantwoordelijkheid Nemen

We moeten ook opmerken dat hoewel Avraham’s bediende Eliezer het huwelijk regelde, het niet is alsof Yitzhaq er niets over te zeggen had. Yitzhaq zou de deal hypothetisch kunnen hebben geweigerd, en Rivkah zou zijn teruggekeerd naar Padan Aram (hoewel de bruidsschat waarschijnlijk niet zou zijn terugbetaald).

Gelukkig heeft Yitzhaq de beslissing genomen om Rivkah als zijn vrouw te nemen en zo het huwelijk te consumeren.

B’reisblad (Genesis) 24:67
67 Toen bracht Isaak haar in de tent van zijn moeder Sarah; en hij nam Rebekka en zij werd zijn vrouw, en hij hield van haar. Dus Isaac werd getroost na de dood van zijn moeder.

Na de ontmoeting van de geesten en de gedachtewisseling, toen de bruid aan Yitzhaq werd voorgesteld, keurde hij de deal goed en besloot hij haar als zijn vrouw te nemen. Hij eiste haar op, en nam de verantwoordelijkheid voor haar. Het Hebreeuwse woord is kakh (קַּח), wat eenvoudigweg betekent, te nemen.

OT:3947 laqach (law-kakh’); een primitieve wortel; te nemen (in de meest uiteenlopende toepassingen).

Aangezien de bruidegom de volledige verantwoordelijkheid voor zijn bruid op zich moet nemen, is het uiteindelijk zijn beslissing om de deal al dan niet door te zetten. Maar als hij dat doet, gaat het hoofd van de bruid legaal over van haar vader, naar hem, en hij is nu 100% verantwoordelijk voor haar, en alle kinderen die ze samen hebben. En nogmaals, daarom doet hij er goed aan om de ervaring en de betrokkenheid van zijn vader en de Geest te zoeken bij de keuze van zijn bruid.

Later: Mannen Kiezen Echtgenotes op Basis van Hun Vlagen

Een van de dingen die Genesis ons laat zien is het onderscheid tussen de weinige mensen die Elohim echt willen dienen, en de rest van de gevallen mensheid (die alleen zichzelf wil dienen). Daarom lezen we, in tegenstelling tot het voorbeeld van de rechtvaardige Avraham, ook over moordenaars zoals Lamech, die twee vrouwen voor zichzelf nam.

B’reisblad (Genesis) 4:19
19 Toen nam Lamech twee vrouwen voor zich: de naam van de ene was Adah, en de naam van de andere was Zilla.

Merk op dat Lamech niet op zoek is naar Jahweh, of de Geest. Hij informeert niet eens naar zijn aardse vader. In plaats daarvan nam Lamech gewoon twee vrouwen voor zichzelf, gebaseerd op zijn eigen verlangens, zoals van jonge mannen wordt verwacht in de huidige wereldse cultuur.

Laten we vervolgens, in een veel-begrepen passage, opmerken dat de Nephilim (de Fallen Ones) hetzelfde heeft gedaan. In plaats van vrouwen te nemen die hen zouden helpen bij het opvoeden van kinderen om hun Vader Yahweh Elohim te dienen, namen ze vrouwen voor zichzelf (dat wil zeggen, om hun eigen lusten te bevredigen).

B’reisblad (Genesis) 6:1-4
1 Nu geschiedde het, toen de mensen zich op de aarde begonnen te vermenigvuldigen en er dochters voor hen werden geboren,
2 Dat de zonen van Elohim de dochters der mensen zagen, dat zij mooi waren; en zij namen vrouwen voor zich van allen, die zij kozen.
3 En Jahwe zei: ‘Mijn Geest zal niet eeuwig met de mens strijden, want hij is inderdaad vlees; toch zullen zijn dagen honderd en twintig jaar zijn’.
4 Er waren reuzen op de aarde in die dagen, en ook daarna, toen de zonen van Elohim tot de dochters der mensen kwamen en zij kinderen aan hen brachten. Dat waren de machtige mannen die van oudsher, mannen van naam en faam waren.

Veel mensen geloven ten onrechte dat de Nephilim goddelijke wezens waren. Dat is echter niet mogelijk. Merk eerst op dat het onderwerp van deze passage men is. Vroeg in Genesis werd nog begrepen dat Jahweh Elohim mensen had geschapen, en dus was hun hemelse Vader Jahweh Elohim. (Dit is wat Yeshua ook zei). In Genesis 6 wordt erop gewezen dat in plaats van dat de kinderen van Jahweh Elohim rechtvaardig zijn en zijn gezicht zoeken in het vinden van rechtvaardige vrouwen (om hen te helpen rechtvaardige gezinnen op te voeden), de geestelijk gevallenen vrouwen voor zichzelf namen (d.w.z., om zichzelf te plezieren). Daarom zei Jahweh dat Hij de dagen van de mens zou beperken tot 120 jaar, omdat Zijn Geest niet eeuwig zou streven of strijden met zulke eigenzinnige wezens.

Als alternatieve interpretatie zouden we kunnen opmerken dat het woord elohim ook kan verwijzen naar heersers, rechters en andere aardse machtigen. Het is Strong’s Hebreeuwse Concordantie OT:430, die kan verwijzen naar grote mannen, of rechters, of zelfs machtige mannen.

OT:430 ‘elohiym (el-o-heem’); meervoud van OT:433; goden in de gewone zin; maar specifiek gebruikt (in het meervoud dus, vooral met het artikel) van de Allerhoogste God; af en toe toegepast uit eerbied voor magistraten; en soms als een superlatief:
KJV – engelen, overschrijden, God (goden)- dessert, -ly), (zeer) groot, rechters, machtig.

Maar zelfs als we deze alternatieve lezing accepteren, krijgen we nog steeds hetzelfde probleem. In plaats van de zonen van de aardse heersers die het gezicht van Jahweh Elohim zochten over hun huwelijken, begonnen zij vrouwen te kiezen voor zichzelf, om hun eigen verlangens te bevredigen. Dat leidt echter niet tot de vestiging van het koninkrijk van Jahweh Elohim hier op aarde. Dat is eerder een voorloper van het koninkrijk van Babylon, waar machtige mannen alleen zichzelf dienen ten koste van alle anderen].

Verschillende Woorden Voor het Huwelijk: Baäl en Yibbum

En misschien omdat Yahweh van orde houdt, is een andere term voor het huwelijk baal. Dit is een combinatie van de letter Bet (ב) wat betekent be, en על wat betekent over. Dus, baal betekent over. Het is Strong’s Concordance OT:1167, wat betekent een meester, dus een echtgenoot.

OT:1167 ba’al (bah’-al); van OT:1166; een meester; vandaar, een echtgenoot, of (figuurlijk) eigenaar (vaak gebruikt met een ander zelfstandig naamwoord in wijzigingen van deze laatste zin):

Als we de wortel opzoeken in OT:1166, zien we dat het ook verwijst naar een meester, en dus naar het huwelijk.

OT:1166 ba`al (baw-al’); een primitieve wortel; om meester te zijn; vandaar (als aanduiding uit OT:1167) om te trouwen:
KJV – hebben heerschappij (over), man zijn, trouwen (-getrouwd, vrouw).

Dit verwijst naar de manier waarop Yahweh de man het hoofd over zijn huishouden gaf (samen met de verantwoordelijkheid).

B’reisheet (Genesis) 3:16
16 Tegen de vrouw zei hij: “Ik zal je verdriet en je bevruchting vermenigvuldigen. Je zal kinderen voortbrengen, je verlangen zal voor je man zijn, en hij zal over je heersen.”

Er zijn andere Hebreeuwse voorwaarden voor het nemen van een vrouw. Een speciale term is yibbum. Dit is wanneer broers samen wonen, en een van hen sterft. In deze omstandigheid zal de levende broer de vrouw van zijn dode broer nemen en een erfgenaam voor zijn naam oprichten (referentie Deuteronomium 25:5-6).

B’reisblad (Genesis) 38:8
8 En Juda zei tot Onan: “Ga naar de vrouw van je broer en trouw met haar, en voed een erfgenaam van je broer op”.

Yibbum is Strong’s Hebreeuwse Concordantie OT:2992. De betekenis van de wortel is niet zeker. Het wordt alleen gebruikt in verband met het commando om te trouwen met de weduwe van een dode broer, om een erfgenaam op te voeden op zijn naam.

OT:2992 yabam (yaw-bam’); een primitieve wortel van twijfelachtige betekenis; alleen gebruikt als benaming uit OT:2993; om te trouwen met de weduwe van een (overleden) broer:

Het feit dat er meer dan één woord voor het huwelijk wordt gebruikt, laat ons echter zien dat er meer dan één soort huwelijk is. En als we bereid zijn om het te accepteren, betekent het feit dat er meer dan één soort huwelijk is, dat het huwelijk niet iets is dat voor ons plezier bestaat. Omdat er plichten en verantwoordelijkheden aan het huwelijk verbonden zijn, is het doel van het huwelijk het vestigen van een koninkrijk voor onze Vader Yahweh Elohim. En als dat waar is, moeten we ervoor zorgen dat we Hem raadplegen over onze huwelijken en de dingen op Zijn manier doen.

Het Moderne Woord Voor het Huwelijk: Nissuin

Een ander woord dat voor het huwelijk wordt gebruikt is nissuin (נישואין). Dit woord wordt bijvoorbeeld gebruikt in 1 Kronieken 23:22.

Divre HaYamim Aleph (1 Kronieken) 23:22
22 En Eleazar stierf, en had geen zonen, maar slechts dochters; en hun broeders, de zonen van Kish, namen hen als vrouwen.

Dit woord nissuin is gebaseerd op het stamwoord nasa’ (nah-zaag), wat Strong’s Concordance OT:5375 betekent, wat betekent opheffen.

OT:5375 nasa’ (naw-saw’); of nacah (Psalmen 4:6 [OT:7]) (naw-saw’); een primitieve wortel; om, in een grote verscheidenheid van toepassingen, letterlijk en figuurlijk, absoluut en relatief…

Hieruit ontstaat het idee om de bruid op te tillen, of misschien de bruid weg te dragen, wat doet denken aan hoe Rivkah op kamelen werd gedragen om naar haar nieuwe huis en haar nieuwe leven met Yitzhaq te gaan.

B’reisblad (Genesis) 24:61
61 Toen stonden Rebekka en haar dienstmaagden op, en zij reden op de kamelen en volgden de man. Dus de dienaar nam Rebekka mee en vertrok.

Echter, de huidige rabbinale nissuin is heel anders dan de nissuin zoals die in de tijd van Yeshua werd beoefend. En nu we het hebben gehad over de basisprincipes van de consumptie in de dagen van de Schepping en de Patriarchen, zullen we het in het volgende hoofdstuk hebben over de oude tradities van nissuin zoals die werden uitgevoerd in Yeshua’s tijd (en die nog steeds betekenis hebben voor ons vandaag).

If these works have been a help to you and your walk with our Messiah, Yeshua, please consider donating. Give